Jaskinia

Jaskinia turystyczna · ostatnie zwiedzanie tego dnia · krzyk przekazywany z komory do komory · Trudność: Nadkomisarz 10 · 16×16

W jaskini turystycznej zostało tego dnia jeszcze jedno zwiedzanie, a głęboko w jej tylnym skrzydle obóz rozbiła wyprawa grotołazów. Vidor, kierownik wyprawy, poszedł przodem do Komory Jeziora sprawdzić łodzie – i tam go znaleziono, powalonego obok wody. Gdy do tego doszło, ktoś krzyknął „Wypadek!”, a krzyk szedł z komory do komory, przekazywany przez każdego, kto był tam, by go usłyszeć, bo jaskinia pochłania każdy dźwięk, którego nikt nie niesie dalej. Część turystów, przewodników i grotołazów go usłyszała; pozostali, odcięci pustą komorą, dowiedzieli się dopiero później. Oprócz Vidora w jaskini było piętnaście osób, po jednej w każdym wierszu i każdej kolumnie, a dokładnie trzy z czternastu komór były puste. Kto był z nim sam na sam?

Zasady

Przekazywany krzyk: komory jaskini pochłaniają każdy dźwięk. Gdy ofiarę uderzono, w Komorze Jeziora rozległ się krzyk „Wypadek!” i był przekazywany z komory do komory – ale tylko przez osoby, które tam były: kto go usłyszał, wykrzyknął go dalej do każdej komory, która otwiera się z jego komory przejściem (otwory narysowane w ścianach). Podejrzany „słyszał krzyk” zatem wtedy i tylko wtedy, gdy jego komora jest połączona z Komorą Jeziora łańcuchem komór, w których wszystkich ktoś był, a każda jest połączona z następną przejściem; kto „nie słyszał krzyku”, został odcięty przez pustą komorę.
Trzy puste komory: dokładnie trzy z czternastu komór były puste.
W każdym wierszu i każdej kolumnie jest dokładnie jedna osoba. Gdy tylko kogoś umieścisz, skreśl cały jego wiersz i kolumnę.
„Obok” = bezpośrednio po lewej, po prawej, powyżej lub poniżej, i w tym samym obszarze. Pól z przedmiotami (stalagmity, filary, skały, kryształy, półki, lada, lampy i latarnie, woda…) nie można zajmować; ławki, łodzie i łóżka polowe – można.
Kierunki odnoszą się do wierszy i kolumn, nie do tej samej linii: „dokładnie jeden wiersz na północ od niego była kobieta” = osoba w wierszu bezpośrednio powyżej jest kobietą, w dowolnej kolumnie; „na północ od Aurelii” = w wierszu powyżej jej wiersza.
Morderca był sam na sam z ofiarą: nikogo innego nie było w tym obszarze.

Zeznania

Aurelia (topografka wyprawy): Spośród osób w jej obszarze dokładnie jedna była mężczyzną. Nie słyszała krzyku.
Bartholomew (technik linowy): Gdzieś w jego wierszu była lampa. Nie był w rogu swojego obszaru.
Conall (zastępca kierownika wyprawy): Gdzieś w jego kolumnie była lampa. W jego obszarze była co najmniej jedna inna osoba.
Della (biolożka jaskiniowa): Nie słyszała krzyku.
Ewan (fotograf wyprawy): Był obok latarni. Ktoś w jego obszarze był obok kuchenki.
Fernanda (nauczycielka muzyki): Była obok ławki, na której nikt nie siedział. Drabina była gdzieś w jej wierszu.
Gavin (emerytowany górnik): W jego obszarze były dokładnie dwie inne osoby. Gdzieś w jego kolumnie była lampa.
Hortense (pisarka podróżnicza): Ktoś w jej obszarze był obok drogowskazu. Była jedyną kobietą obok stalagmitu.
Ivar (student): Był obok stalagmitu.
Jolene (pielęgniarka): Nie była w rogu swojego obszaru. Gdzieś w jej kolumnie był stalagmit.
Kilian (przewodnik po jaskini): Był sam w swoim obszarze.
Lucinda (przewodniczka po jaskini): Gdzieś w jej kolumnie była łódź. Dokładnie jeden wiersz na północ od niej był mężczyzna.
Margit (kasjerka biletowa): Słyszała krzyk. Była w Holu wejściowym.
Niall (łódkarz): On i Vidor byli obok tego samego rodzaju rzeczy. Gdzieś w jego kolumnie była ławka.
Ottilie (geolożka jaskiniowa): W jej obszarze nie było żadnej innej kobiety. Była obok filaru.
Vidor (kierownik wyprawy): Ofiara. Znaleziono go w Komorze Jeziora, obok wody – sam na sam z mordercą.

← Sprawy