Kopuła

Wielka Biblioteka · godzina zamknięcia · szept pod kopułą · Trudność: Nadkomisarz 10 · 16×16

Godzina zamknięcia w Wielkiej Bibliotece. Pod słynną kopułą ostatni czytelnicy wciąż siedzieli pochyleni nad swoimi biurkami, gdy rozległ się dzwonek portiera – a gdy światła znów się zapaliły, Valerian, główny bibliotekarz, leżał martwy we Wnęce rękopisów. Kopuła jest galerią szeptów: każdy dźwięk wydany w czytelni jest niesiony do dokładnie jednego miejsca – pola naprzeciwko, przez środek sali – i nigdzie indziej. Każdy podejrzany powiedział inspektorowi, gdzie był i co – lub kogo – słyszał. Nikt nie słyszał mordercy. Znajdź tego, kto był sam na sam z Valerianem.

Zasady

1. Echo kopuły: kopuła niesie każdy dźwięk do dokładnie jednego miejsca – pola odbitego przez środek sali (wiersz 17 − w, kolumna 17 − k: polem echa dla R3C6 jest R14C11 i odwrotnie). Kto był na tym polu, słyszał mówiącego, i nikt inny. Słyszenie jest wzajemne: jeśli ona go słyszała, on słyszał ją. „Nikogo nie słyszał” = jego pole echa było puste (lub stoi na nim przedmiot); „słyszał kobietę” = na polu echa była kobieta; „słyszał Almę” = była tam Alma. Ofiarę też można było usłyszeć. Pomoc: zaznacz pole na planszy, a jego pole echa zostanie obrysowane.
2. Nikt nie słyszał mordercy: pole echa mordercy było puste. Każdy, kto kogoś słyszał, jest więc niewinny.
3. W każdym wierszu i każdej kolumnie jest dokładnie jedna osoba. Gdy tylko kogoś umieścisz, skreśl cały jego wiersz i kolumnę.
4. „Obok” = bezpośrednio po lewej, po prawej, powyżej lub poniżej, i w tym samym obszarze. Pól z przedmiotami (biurka, regały, półki, lady, posągi, globusy, schody…) nie można zajmować; krzesła, fotele, ławkę i wycieraczkę – można.
5. Kierunki odnoszą się do wierszy i kolumn, nie do tej samej linii: „dokładnie jeden wiersz na północ od niego była kobieta” = osoba w wierszu bezpośrednio powyżej jest kobietą, w dowolnej kolumnie; „na północ od Almy” = w wierszu powyżej jej wiersza.
6. Morderca był sam na sam z ofiarą: nikogo innego nie było w tym obszarze.

Zeznania

• Alma (doktorantka): Była obok biurka. Spośród osób w jej obszarze dokładnie jedna była mężczyzną.
• Balduin (historyk): Dokładnie jeden wiersz na północ od niego był mężczyzna. W jego wierszu była gdzieś półka.
• Cuthbert (sędzia w stanie spoczynku): W jego obszarze nie było żadnego innego mężczyzny. Słyszał członka personelu biblioteki.
• Dominika (poetka): W jej wierszu była gdzieś lada. W jej wierszu był gdzieś regał.
• Eberhard (student prawa): Słyszał Almę. W jego kolumnie było gdzieś krzesło.
• Felicitas (genealożka): W jej kolumnie był gdzieś wieszak. Była sam na sam z mężczyzną.
• Gunther (zastępca bibliotekarza): Był jedynym mężczyzną obok krzesła. W jego kolumnie było gdzieś krzesło.
• Honora (bibliotekarka z informacji): Była sama w swoim obszarze. W jej kolumnie było gdzieś krzesło.
• Igor (nocny portier): Był jedynym mężczyzną obok rośliny w doniczce. Nikogo nie słyszał.
• Jutta (katalogerka): W jej kolumnie była gdzieś ławka. Ktoś inny był obok tego samego krzesła co ona.
• Kristof (introligator): W jego obszarze był gdzieś regał. W jego obszarze była dokładnie jedna inna osoba.
• Lavinia (architektka mierząca kopułę): Nie była obok krzesła.
• Maude (dziennikarka): Była w Dziale Nauk Przyrodniczych. Była sam na sam z odwiedzającym.
• Nestor (antykwariusz): Słyszał Honorę.
• Ortrun (mecenaska biblioteki): W jej obszarze była kobieta. Słyszała czytelnika.
• Valerian (główny bibliotekarz): Ofiara. Znaleziono go we Wnęce rękopisów, obok biurka – sam na sam z mordercą.

← Sprawy