Pod kopułą hamamu

Hamam w Sarajewie · wieczór sevdah · kopuły niosą każdy głos do jednego pola · Trudność: Komisarz 8 · 10×10

Wieczór sevdah w odrestaurowanym osmańskim hamamie na sarajewskim Starym Mieście: głos śpiewaczki unosił się pod kopułami, a goście przechadzali się między ciepłymi marmurowymi salami. Gdy światła znów się zapaliły, Vedad, właściciel łaźni, leżał martwy w Halvecie zachodnim. W hamamie każdy dźwięk niesie się daleko – a kopuły niosą go do dokładnie jednego miejsca.

Zasady

1. Kopuły niosą każdy dźwięk do dokładnie jednego miejsca: pola odbitego przez środek łaźni (wiersz 11 − w, kolumna 11 − k). Kto był na tym polu, słyszał mówiącego, i nikt inny.
2. Słyszenie jest wzajemne: jeśli ona go słyszała, on słyszał ją. Ofiarę też można było usłyszeć. Pomoc: zaznacz pole na planszy, a jego pole echa zostanie obrysowane.
3. Nikt nie słyszał mordercy: pole echa mordercy było puste. Każdy, kto kogoś słyszał, jest więc niewinny.
4. W każdym wierszu i każdej kolumnie jest dokładnie jedna osoba. Gdy tylko kogoś umieścisz, skreśl cały jego wiersz i kolumnę.
5. „Obok” = bezpośrednio po lewej, po prawej, powyżej lub poniżej, i w tym samym obszarze. Pól z przedmiotami (lady, półka, fontanna, schody, filar, lampion, taca do herbaty, zasłony, wieszak, marmurowe misy, kominek, kocioł, stos drewna, beczka, skrzynka) nie można zajmować; ławki, stołki, dywany i podgrzewaną marmurową płytę – można.
6. Kierunki odnoszą się do wierszy i kolumn, nie do tej samej linii: „dokładnie jeden wiersz na północ od niego była kobieta” = osoba w wierszu bezpośrednio powyżej jest kobietą, w dowolnej kolumnie; „na północ od Amry” = w wierszu powyżej jej wiersza.
7. Morderca był sam na sam z ofiarą: nikogo innego nie było w tym obszarze.

Zeznania

• Amra (kierowniczka hamamu): Gdzieś w jej kolumnie była skrzynka. Ktoś inny był obok tego samego filaru co ona.
• Bakir (łaziebny): Gdzieś w jego kolumnie był dywan.
• Cvijeta (kelnerka podająca herbatę): Była w Kąciku herbacianym.
• Dino (akordeonista): Był w Sali Šadrvan.
• Emina (śpiewaczka sevdah): Słyszała kogoś.
• Faruk (grajek na saz): W jego obszarze nie było żadnej kobiety.
• Gojko (architekt renowacji): Beczka nie była w jego obszarze.
• Hajrija (dziennikarka): Ona i Emina były na tej samej przekątnej.
• Ilma (historyczka): Słyszała kogoś. Leżała na podgrzewanej marmurowej płycie.
• Vedad (właściciel hamamu): Ofiara. Znaleziono go w Halvecie zachodnim, na ławce – sam na sam z mordercą.

← Sprawy