Scenedoku
Sanatorium
Sanatorium w Tatrach Wysokich · zima 1926 · wszyscy zachowywali dystans – morderca także · Trudność: Nadkomisarz 9 · 16×16
Zimą 1926 roku sanatorium płucne w Tatrach Wysokich żyło według żelaznej zasady swojego ordynatora, Vincenza: w obronie przed zarażeniem nikt nigdy nie mógł zbliżyć się do drugiej osoby tak, by jej dotknąć – nawet po przekątnej. Wieczorem pierwszej wielkiej śnieżycy wziął jak zwykle swoje krople z szafki z lekami i znaleziono go martwego w gabinecie, obok biurka, otrutego własnym lekarstwem. Tego wieczoru w domu było piętnaście osób: sześciu pacjentów, sześcioro pracowników i troje gości. Morderca przestrzegał zasady dystansu jak wszyscy inni – a mimo to był sam na sam z Vincenzem w Gabinecie ordynatora. Przeczytaj każde zeznanie, znajdź pole każdej osoby i zdemaskuj truciciela.
Zasady
- Żadne dwie osoby nigdy nie były na stykających się polach, nawet po przekątnej.
- W każdym wierszu i każdej kolumnie jest dokładnie jedna osoba. Gdy tylko kogoś umieścisz, skreśl cały jego wiersz i kolumnę.
- „Obok” = bezpośrednio po lewej, po prawej, powyżej lub poniżej, i w tym samym obszarze. Pól z przedmiotami (piekarnik, zlewy, stoły, beczka, czajnik, półki, lady, mikroskop, alembik, aparat rentgenowski, szafki, biurko, rośliny w doniczkach, wózek z lekami, lampy, ołtarz, kandelabr, fortepian, regały, globus, gramofon, prysznic, strumień wody, szafy, parasole, teleskop, filary, butla z tlenem, jodły, fontanna, posąg, zegar słoneczny, żywopłoty, rabaty kwiatowe) nie można zajmować; miejsca do siedzenia – krzesła, fotele, ławki, leżaki i leżanki – oraz łóżka i stół do masażu można: kto jest na miejscu do siedzenia, siedział, kto jest na łóżku albo na stole do masażu, leżał. Róg obszaru to pole tego obszaru, które graniczy z zewnętrzem (innym obszarem albo brzegiem planszy) z jednej strony poziomej i jednej pionowej.
- „Gdzieś w jej wierszu była rabata kwiatowa” = rabata kwiatowa jest na jednym z pól jej wiersza, w dowolnym obszarze; to samo dotyczy kolumn.
- Kierunki odnoszą się do wierszy i kolumn, nie do tej samej linii: „dokładnie jeden wiersz na północ od niego była kobieta” = osoba w wierszu bezpośrednio nad jego wierszem jest kobietą, w dowolnej kolumnie.
- „Obok tego samego rodzaju rzeczy” = obok przedmiotów tego samego typu; nie muszą to być te same sztuki.
- Morderca był sam na sam z ofiarą: nikogo innego nie było w tym obszarze.
Zeznania
- Adrienne (śpiewaczka operowa): Gdzieś w jej wierszu była rabata kwiatowa.
- Béla (emerytowany kapitan huzarów): Dokładnie jeden wiersz na północ od niego była kobieta. Był w Parku.
- Christl (maszynistka z Wiednia): Gdzieś w jej kolumnie było łóżko. Ona i Vincenz byli obok tego samego rodzaju rzeczy.
- Dušan (młody poeta): Gdzieś w jego obszarze było łóżko.
- Emilie (nauczycielka): Była w Jadalni. Była z Karlą.
- František (zegarmistrz): Był w rogu swojego obszaru. Gdzieś w jego obszarze była ławka.
- Grete (przełożona pielęgniarek): Gdzieś w jej wierszu było łóżko. Nie była obok łóżka.
- Hans (kąpielowy): Gdzieś w jego kolumnie był alembik. W jego obszarze nie było żadnego innego mężczyzny.
- Irena (laborantka): Gdzieś w jej obszarze była szafka.
- Jaroslav (technik rentgenowski): Był sam w swoim obszarze. Gdzieś w jego wierszu był ołtarz.
- Karla (aptekarka): W jej obszarze była dokładnie jedna inna osoba. Ktoś w jej obszarze siedział na krześle.
- Ludvík (kucharz): Gdzieś w jego kolumnie był strumień wody. W jego obszarze była dokładnie jedna inna osoba.
- Miloš (handlarz drewnem): Gdzieś w jego obszarze była szafka. W jego obszarze była dokładnie jedna inna osoba.
- Naděžda (dziennikarka): Gdzieś w jej kolumnie było krzesło. Była jedyną kobietą obok leżanki.
- Orsolya (malarka): Siedziała na fotelu lub na leżance. Ktoś w jej obszarze siedział na leżance.
- Vincenz (ordynator): Ofiara. Znaleziono go w Gabinecie ordynatora, obok biurka – sam na sam z mordercą.