Siyah-Beyaz Balo

Palazzo Zorzi-Grimani, Venedik · Karnaval’ın son gecesi, 1789 · siyah ve beyazlı bir maskeli balo · Zorluk: Komiser 8 · 16×16

Kont Vincenzo Zorzi, 1789 Karnavalı’nın en çok konuşulan balosunu verdi: Büyük Kanal kıyısındaki sarayının piano nobile katında siyah ve beyazlı bir maskeli balo. Her misafir tek bir renk seçti ve ona sadık kaldı – domino, maske ve eldivenler ya tamamen siyah ya tamamen beyaz –, kontun tuhaflığı ise daha da ileri gitti: damalı mermer zeminde siyah giyenler siyah karelerde, beyaz giyenler beyaz karelerde kalmak zorundaydı; sanki bütün topluluk bir satranç tahtasının taşlarıydı. Gece yarısından kısa süre sonra müzik bir ölçünün ortasında kesildi: kont Kütüphane’de, kendi yazı masasının yanında yere serilmiş, ölü yatıyordu. Sarayın kapıları hemen sürgülendi ve kattaki on beş kişi tek tek sorguya çekildi – maskelerin ardında kimse kimseyi kesin olarak tanımamıştı. Her biri cinayet anında nerede olduğuna dair tek bir ifade verdi ve hepsi doğruyu söyledi. Herkesin karesini bul – ve kontla yalnız olan tek kişiyi.

Kurallar

Siyah ve beyaz: zeminin tamamı siyah ve beyaz mermer karelerden oluşan bir satranç tahtasıdır – R1C1 beyazdır ve renkler sırayla değişir; siyah kareler planda gölgelendirilmiştir. Kıyafet kuralı katıydı: siyah giyinen siyah karede, beyaz giyinen beyaz karede bulunuyordu. Herkesin kostümünün rengi kartında gösterilir. Bir sandalyede, bankta, kanepede, koltukta, şezlongda veya yatakta bulunan kişi o karede sayılır.
Her satırda ve her sütunda tam olarak bir kişi bulunur. Birini yerleştirir yerleştirmez tüm satırını ve sütununu çiz.
“Yanında” = doğrudan solunda, sağında, üstünde veya altında, ve aynı alanda. Üzerinde eşya olan kareler (direkler, masalar, heykeller, şamdanlar, kitaplıklar, klavsen…) işgal edilemez; sandalyeler, banklar, koltuklar, kanepeler, şezlong ve yatak işgal edilebilir. Bir alanın köşesi, o alanın dışa (başka bir alana veya tahtanın kenarına) hem yatay hem dikey bir kenarda bakan karesidir.
Yönler satırlara ve sütunlara göredir, aynı hizada olmak gerekmez: “ondan tam olarak bir satır kuzeyinde bir kadın vardı” = doğrudan üstteki satırdaki kişi bir kadındır, herhangi bir sütunda; “Jacopo’nun kuzeyinde” = daha yukarıdaki bir satırda, herhangi bir sütunda.
Katil kurbanla yalnızdı: o alanda başka kimse yoktu.

İfadeler

Amedeo (kontun kardeşi): Alanında bir erkek vardı. Satırının bir yerinde bir bank vardı.
Benedetta (kontes): Bir misafirle yalnızdı. Balo Salonu’ndaydı.
Cosima (kontun kızı): O ve Marietta, aynı köşegen üzerindeydi. Alanının bir yerinde bir sandalye vardı.
Domenico (kontun yeğeni): Akşam Yemeği Salonu’ndaydı.
Elettra (soprano): Bir şamdanın yanındaki tek kadındı.
Filiberto (Fransız elçi): Alanının bir yerinde bir kart masası vardı. Alanında yalnızdı.
Ginevra (kadın şair): Fenerin yanındaydı. Üzerinde kimsenin oturmadığı bir bankın yanındaydı.
Hannibal (İngiliz gezgin): Bir şamdanın yanındaki tek erkekti.
Ilaria (minyatür ressamı): Ondan tam olarak bir satır kuzeyinde bir erkek vardı.
Jacopo (bankacı): Satırının bir yerinde bir kitaplık vardı.
Katharina (Avusturyalı kontes): Satırının bir yerinde bir direk vardı. Alanında tam olarak bir kişi daha vardı.
Lorenzo (başkahya): Alanının köşesindeydi. Alanında yalnızdı.
Marietta (oda hizmetçisi): Alanının bir yerinde sandık vardı. Alanının köşesinde değildi.
Nazario (kemancı): Bir sandalyede oturan tek erkekti. Bir kadınla yalnızdı.
Orsola (aşçı): Alanının bir yerinde tezgâh vardı. Sütununun bir yerinde bir sandalye vardı.
Vincenzo (kont, ev sahibi): Kurban. Kütüphane’de, yazı masasının yanında bulundu – katille yalnızdı.

← Vakalar