Kafenin hesapları

Büyük kafe · 1905 yazında bir akşam · hesaplar kimin nerede oturduğunu söyler · Zorluk: Başkomiser 9 · 16×16

1905 yazının bir akşamı Büyük Kafe Korona her zamanki görünümündeydi: mermer masalarda müdavimler, taşradan gelmiş ziyaretçiler, aralarında sessizce süzülen garsonlar. Şehrin en çok korkulan tiyatro eleştirmeni Viktória kahvesini bitirip arkaya gitti – ve kilerde, bir fıçının yanında bulundu. Başgarson kapıların kilitlenmesini emretti ve akşamın hesaplarını tezgâhın üzerine koydu: sekiz müşteri odasının her biri için bir hesap, hizmet odaları için hiç. Herkes ne tükettiğini kron kron hatırlıyor ve herkes nerede olduğunu söyledi. Hesaplar yalan söylemez: kimin hangi odada olduğunu bul – ve kimin Viktória ile yalnız olduğunu.

Kurallar

Hesaplar: her kart, o kişinin kaç kron (K) tükettiğini gösterir – personel hiçbir şey tüketmedi –, ve bir odanın adının yanındaki hesap, o odada bulunan kişilerin toplam tüketimidir. Hesabı olmayan bir odada herhangi bir tutar olabilir.
Her satırda ve her sütunda tam olarak bir kişi bulunur. Birini yerleştirir yerleştirmez tüm satırını ve sütununu çiz.
“Yanında” = doğrudan solunda, sağında, üstünde veya altında, ve aynı alanda. Üzerinde nesne olan kareler (masalar, direkler, palmiyeler, piyano, tezgâh, bilardo masaları…) işgal edilemez; sandalyeler, koltuklar, banklar, kanepeler ve bar tabureleri edilebilir. Bir alanın köşesi, o alanın dışa (başka bir alana veya tahtanın kenarına) hem yatay hem dikey bir kenarda bakan karesidir.
Yönler satırlara ve sütunlara göredir, aynı hizada olmak gerekmez: “ondan tam olarak bir satır kuzeyde bir erkek vardı” = doğrudan üstteki satırdaki kişi bir erkektir, herhangi bir sütunda; “Viktória’nın güneyinde” = daha aşağıdaki bir satırda.
Katil kurbanla yalnızdı: o alanda başka kimse yoktu.

İfadeler

Antónia (kadın şair): Sütununun bir yerinde bir koltuk vardı.
Bertalan (gazeteci): Ondan tam olarak bir satır kuzeyde bir erkek vardı. Sütununun bir yerinde bir koltuk vardı.
Cecília (aktris): Alanının bir köşesindeydi.
Demeter (oyun yazarı): Alanında yalnız değildi.
Elemér (ressam): Bir koltukta ya da bir sandalyede oturuyordu.
Franciska (mürebbiye): Alanında bir kadın vardı. Bir oturma yerinde oturuyordu (bir koltuk, bir bank, bir sandalye, bir kanepe ya da bir bar taburesi).
Gusztáv (tahıl tüccarı): Viktória’nın güneyindeydi. Bir iskambil masasının yanındaki tek erkekti.
Hermina (terzi): Okuma odasındaydı.
Izidor (avukat): Bir sandalyenin yanındaydı.
Janka (öğrenci): Alanının bir köşesindeydi.
Kálmán (başgarson): Bilardo salonundaydı.
Lujza (kasiyer): Alanında yalnızdı.
Móric (garson): O ve Elemér, aynı türden bir şeyin yanındaydı. Satırının bir yerinde bir yuvarlak masa vardı.
Nelli (vestiyer görevlisi): Alanının bir yerinde bir bank vardı.
Oszkár (aşçı): Alanının bir yerinde bir raf vardı.
Viktória (tiyatro eleştirmeni): Kurban. Kiler’de, bir fıçının yanında bulundu – katille yalnızdı.

← Vakalar