Kubbe

Büyük Kütüphane · kapanış saati · kubbenin altında bir fısıltı · Zorluk: Başkomiser 10 · 16×16

Büyük Kütüphane’de kapanış saati. Ünlü kubbenin altında son okurlar hâlâ yazı masalarının üzerine eğilmişken kapıcının zili çaldı – ve ışıklar tekrar yandığında baş kütüphaneci Valerian, El Yazması Nişi’nde ölü yatıyordu. Kubbe bir fısıltı galerisidir: okuma salonunda çıkan her ses tam olarak tek bir yere taşınır – salonun merkezinden geçerek karşısındaki kareye – ve başka hiçbir yere. Her şüpheli müfettişe nerede olduğunu ve neyi – ya da kimi – duyduğunu anlattı. Katili kimse duymadı. Valerian’la yalnız olanı bul.

Kurallar

Kubbenin yankısı: kubbe her sesi tam olarak tek bir yere taşır – salonun merkezinden yansıtılmış kareye (satır 17 − s, sütun 17 − k: R3C6’nın yankı karesi R14C11’dir, ve tersi). O karede bulunan kişi konuşanı duydu, başka kimse duymadı. Duymak karşılıklıdır: biri diğerini duyduysa, diğeri de onu duydu. “Kimseyi duymadı” = yankı karesi boştu (ya da üzerinde bir eşya var); “bir kadını duydu” = yankı karesinde bir kadın vardı; “Alma’yı duydu” = Alma oradaydı. Kurban da duyulabilirdi. Yardımcı: tahtada bir kare seç, yankı karesi çerçevelenir.
Katili kimse duymadı: katilin yankı karesi boştu. Yani birini duyan herkes masumdur.
Her satırda ve her sütunda tam olarak bir kişi bulunur. Birini yerleştirir yerleştirmez tüm satırını ve sütununu çiz.
“Yanında” = doğrudan solunda, sağında, üstünde veya altında, ve aynı alanda. Üzerinde eşya olan kareler (yazı masaları, kitaplıklar, raflar, tezgâhlar, heykeller, dünya küreleri, merdiven…) işgal edilemez; sandalyeler, koltuklar, bank ve paspas bunun dışındadır.
Yönler satır ve sütunlara işaret eder, aynı hizada olmak gerekmez: “ondan tam olarak bir satır kuzeyde bir kadın vardı” = doğrudan üstündeki satırdaki kişi bir kadındır, herhangi bir sütunda; “Alma’nın kuzeyinde” = onun satırının üstündeki bir satırda.
Katil kurbanla yalnızdı: o alanda başka kimse yoktu.

İfadeler

Alma (doktora öğrencisi): Bir yazı masasının yanındaydı. Alanındaki kişilerden tam olarak biri erkekti.
Balduin (tarihçi): Ondan tam olarak bir satır kuzeyde bir erkek vardı. Satırının bir yerinde bir raf vardı.
Cuthbert (emekli yargıç): Alanında başka hiç erkek yoktu. Kütüphane personelinden birini duydu.
Dominika (şair): Satırının bir yerinde bir tezgâh vardı. Satırının bir yerinde bir kitaplık vardı.
Eberhard (hukuk öğrencisi): Alma’yı duydu. Sütununun bir yerinde bir sandalye vardı.
Felicitas (soy bilimci): Sütununun bir yerinde bir askılık vardı. Bir erkekle yalnızdı.
Gunther (kütüphane müdür yardımcısı): Bir sandalyenin yanındaki tek erkekti. Sütununun bir yerinde bir sandalye vardı.
Honora (danışma kütüphanecisi): Alanında yalnızdı. Sütununun bir yerinde bir sandalye vardı.
Igor (gece kapıcısı): Saksı bitkisinin yanındaki tek erkekti. Kimseyi duymadı.
Jutta (kataloglayıcı): Bank, sütununun bir yerindeydi. Başka biri onunla aynı sandalyenin yanındaydı.
Kristof (mücellit): Alanının bir yerinde bir kitaplık vardı. Alanında tam olarak bir kişi daha vardı.
Lavinia (kubbeyi ölçen mimar): Bir sandalyenin yanında değildi.
Maude (gazeteci): Fen Bilimleri Bölümündeydi. Bir ziyaretçiyle yalnızdı.
Nestor (sahaf): Honora’yı duydu.
Ortrun (kütüphanenin hayırseveri): Alanında bir kadın vardı. Bir okuru duydu.
Valerian (baş kütüphaneci): Kurban. El Yazması Nişi’nde, bir yazı masasının yanında bulundu – katille yalnız.

← Vakalar