Deniz Feneri

İskoç kıyısı açıklarında fenerli bir adacık · 1932 yılının bir ekim akşamı · lamba yeni yakılmıştı · Zorluk: Memur 3 · 6×6

İskoçya’nın batı kıyısı açıklarında küçücük bir adacık, Ekim 1932. Ayda bir kez bir balıkçı teknesi ziyaretçileri getirirdi ve o akşam rüzgâr o kadar hızlı çıktı ki kimse geri yelken açamadı: üç misafir fener bekçisi ve kızıyla birlikte kaldı. Anakaradan gelen müfettiş Vere, fenerin bundan sonra saat mekanizmalı bir lambayla çalışıp çalışmayacağına – ve bekçinin ailesinin ayrılmak zorunda kalıp kalmayacağına – karar vermeye gelmişti. Alacakaranlıkta, tam büyük lamba dönmeye başlarken, kulenin dibindeki kayalık kıyıda bulundu. Adadaki herkes kısa bir ifade verdi – onunla yalnız olanı bul.

Kurallar

1. Her satırda ve her sütunda tam olarak bir kişi bulunur. Birini yerleştirir yerleştirmez tüm satırını ve sütununu çiz.
2. “Yanında” = doğrudan solunda, sağında, üstünde veya altında, ve aynı alanda. Üzerinde nesne olan kareler (çiçek tarhı, deniz feneri, ocak, ot tarhı, kayalar ve su) işgal edilemez; yatak, sandalye ve tekneler bunun dışındadır.
3. Katil kurbanla yalnızdı: o alanda başka kimse yoktu.

İfadeler

• Ailsa (fener bekçisinin kızı): Bahçede değildi.
• Blair (fener bekçisi): Bekçi Evi’ndeydi.
• Catriona (Glasgow’dan bir ressam): İlk sütundaydı.
• Dougal (ziyaretçileri karşıya geçiren balıkçı): Bir teknede oturan tek kişi oydu. Son satırdaydı.
• Effie (Edinburgh’dan bir kuş gözlemcisi): İlk satırdaydı.
• Vere (anakaradan gelen müfettiş): Kurban. Kayalık Kıyı’da bulundu, deniz fenerinin yanında – katille yalnızdı.

← Vakalar