Oyuncak Dükkânı

Viyana'da eski bir oyuncak dükkânı · 1895 Noel arifesi · son hediye hiç paketlenmedi · Zorluk: Memur 3 · 7×7

Viyana, 1895 Noel arifesi. Avluya kar yağıyordu, eski oyuncak dükkânının ortasında Noel ağacı parıldıyordu ve son müşteriler vitrinin önünde birbirini itiyordu; orada iki sallanan at bir bebek evinin yanında nöbet tutuyordu. Arkada, atölyede, oyuncakçı Veit tam o akşam için sipariş edilmiş bir müzik kutusunu bitiriyordu. Karısı onu almaya gittiğinde, Veit'i atölyede, çalışma masasının yanında ölü buldu. Evde bulunan herkes ifade veriyor – onunla yalnız olanı bul.

Kurallar

1. Her satırda ve her sütunda tam olarak bir kişi bulunur. Birini yerleştirir yerleştirmez tüm satırını ve sütununu çiz.
2. “Yanında” = doğrudan solunda, sağında, üstünde veya altında, ve aynı alanda. Üzerinde eşya olan kareler (raflar, çalışma masası, ahşap kasa, köknar, oyuncak sandığı, tezgâh, kardan adam, Noel ağacı, dev oyuncak ayı ve bebek evi) işgal edilemez; tabure, kızak ve sallanan atlar bunun dışındadır.
3. Katil kurbanla yalnızdı: o alanda başka kimse yoktu.

İfadeler

• Adelheid (oyuncakçının karısı): Sütununun bir yerinde çalışma masası vardı.
• Benno (yeğeni ve çırağı): Depodaydı.
• Charlotte (hediye alan bir mürebbiye): Vitrindeydi.
• Detlef (Ringstrasse'den bir baron): Frieda ile birlikteydi. Satırının bir yerinde bebek evi vardı.
• Emmerich (yandaki saatçi): Alanında bir yerde bir raf vardı.
• Frieda (bir çiçekçi kız): Alanının bir köşesindeydi. Atölyede değildi.
• Veit (oyuncakçı): Kurban. Atölyede, çalışma masasının yanında bulundu – katille yalnızdı.

← Vakalar